öyle üzdün kırdınki beni
terk ettin gönül evimi
aşkımı vuran zalimi
görsem de tanımam seni
gülen yüzlerimi astın
Gözlerimden akan düşen yaşmısın
Konuşmayan anlatmayan taşmısın
Görünmeyen tutulmayan aşkmısın
Dört iklimden baharmısın yazmısın
Dertlerimde tutam tutam başmısın
görürsen beni gülümse
asma sakın yüzlerini
hep gülerken göreyim
o ela gözlerini
yabancıyız eliz biz
mutluluklar insanı
insan yapan yaşatan
bizim için yaratmadı mı
aşkı yaratan
biz seninle tanışalı
aşkına edasına yandığım dilber
günahı sevabı bil de gel
kötü yazgıların varsa eğer
at da gel yak ta gel sil de gel
güzelliğine çarpıldığım güzel
görünme gözlere
bu güzellikle
ceylan bakışlı
göze gelirsin
dağ başına
bugün aklımdaydın hep
seni andım durmadan
yine doldu gözlerim
bıktım ben ağlamaktan
dalıp dalıp giderim
gözlerim gördü de tanıyamadı
yüzüne bakıp ta haykıra madım
senin o üzgün perişan halini
bir türlü unutamadım
aklımdan çıkaramadım
başımı göğsüne dayayabilir miyim aşkım
sıcaklığına ihtiyacım var
ellerimi de sıkıca tut
gözlerimin içine bak
kendini göreceksin içinde
aşk denizinde
aklım gitti de hayalin gitmiyor
gözlerim nemli hasret bitmiyor
resimler mektuplar mutlu etmiyor
gönlüm seni gönlüm de istiyor
geceler beni sana anlatır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!