yollarına baktım görülmüyorsun
sen benimle oyun oynuyorsun
gönül le oyun olmaz sevgilim
senin ben oyuncağın değilim ki
karabulutlar bile dolaştı durdu
çiğnediler geçtiler
kadir kıymet bilmediler
boyun büktü sevgililer
kul oldum yol oldum
umurların da değilim
yokun olur varın olur
azın olur çoğun olur
aşk çölleri yolun olur
sevme leylayı leylayı
adın mecnun olur
ben deliyim sen divane
bu dünya değilde ne
acı verir her sevene
mutluluğa yolun yok mu
her kulun ağlar doğarken
söz dinlemez laf anlamazsa
ne yapsan da nafile
kır aşkın paslanmış kilidini
koyuver salıver gitsin
yıpratma dostum kendini
ne yaşadımsa bende saklı
kuruttum gözde yaşı
terk ettim dostu arkadaşı
bu hayat beni yordu
sevdalarım sayılmadı
yaşıyorum böyle
ümitsiz gayesiz
gönül yorgunuyum
senden habersiz
verdiğim nefes bile yorgun
benim yaşadığım çileleri
satır satır not aldı yüreğim
evde ağlar dış da güler
benim kan çanağı yorgun gözlerim
yazsam yazılmaz dertlerim
Aşkını tadamadım
Kaderden kaçamadım
Bendim den taşamadım
Gönül yorgunuyum gönül
Yeter külhan olduğum
halim yok koşmaya sana ulaşmaya
takatim kalmadı aşkınla uğraşmaya
doydum dertlere belalara bulaşmaya
uzak dur benden gölge etme yeter
son ver benimle oynamaya yorma beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!