yılları haca dım boşu başu na
feleğe dava açamıyorum
aynalar göstermez beni bana
gençliğimden eser göremiyorum
öyle yanmışım ki gönül evinden
senelerden sonra görünce seni
kalbim durdu sandım kala kaldım
yüreğimde bir sızı hissettim
sarılıp boynuna öpecektim
kızarsın diyerek vazgeçtim
kaç yıl geçti aradan
gözlerim görse tanımaz
belki evlenmişsindir
gönlüm sana karışmaz
yıllar beni de değiştirdi
her nereye baksam seni görüyorum
seni hatırladıkça bir daha ölüyorum
seni unutmaya çalışsam da
unutmaz ki deli gönlüm
yaşanmış günler var aramız da
bize düşmanlık yapan
kalleş kullar utansın
bizi bizden alıp giden
aynalar yıllar utansın
aşkımıza cephe açan
Aşkın la düştüm derde
Yaşıyorum bak yinede
Vursan da yüreğime kelepçe
Seviyorum seni yine de
Ben aşkınla var olmuşum
ne çileler acılar versen de bana
nedense a canım küsemem sana
her kahrını çekerim ben
yine de a canım darılmam sana
yanım da ol da öpmeyeyim
aşka saygın yok ki sevgilim
deryalar içine doğan güneşsin
bitmemiş bende özlem hasretin
yinede hatırlanan özlenen sin
nerde eser nerde gürler sin
önceleri sevmiştim gerçek bir aşk la
kalbimi doldurdun kara taşlar la
şimdi çileli gönlüme benim
kim gelir yerleşir sevgilim
üç günlük dünya da yaşıyoruz
dün gördüm tesadüfen
yine eskisi kadar güzelsin
güneş yanın da sönük
güller ise soluk kalır
kolun da birisi vardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!