çok seviyordun ya beni
terk ettin gönül evimi
bilmedin çok sevdiğimi
bilmedin be insafsız
ayrılsak da unutamam
usandım bıktım aşkından
ümidim kalmadı yarından
insan geçer mi canından
geçtim geçtim geçtim geçtim
yıllarım boşuna geçti
dünya bir yük biz hamalı
yok ediyor umutları
garipsen yetim sen
bitiriyor insanı
adın yalnızlıksa
ne acılar göreceğiz
sıra yılan öleceğiz
dünyayla bir döneceğiz
teker teker söneceğiz
insanız insan oğluyuz
benim için dünya karardı
yüzüm benzim sarardı
beni sırtımdan vuran
sahtekar insanlardı
güvenme dostuna
ağlar gözler
sızlar yürek
bilmeyerek
acı çeker
aşka küserek
insan oğlu
sevgi ne aşk ne
ikiside işkence
tuzağa düşürüyor
insan sevince
gülüş ne öpüş ne
ben sana gül demem dikenin var
ben sana öl demem sürünesin yar
ömür boyu güldürmedin ağlattın
benim sana büyük intizarım var
melek iken şeytan oldun çıktın
Kalemim yazar çağlar
Yüreğim kanar ağlar
Gözlerim ağlar ağlar
Senin zalim karlığına
Dünyam dönmüyor durmuş
yağmurlu bir günde sokak sokak
dolaşırım deli divaneler gibi
sensizlik başımda belamı dır ne
kaldırım taşları ıslak ben ıslak
seni mi ararım kendimi mi bilmem




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!