Onlar o sahte şafağı, o sığ ve sırıtan sabahları kutsayadursunlar;
Benim zifirime kök salmayan her beyaz, avuçlarında patlayan bir cam kırığıdır ancak.
Anladım ki; her ışık aslında bir borçlanmadır gölgeye, her parıltı bir diyettir karanlığa...
Onlar o mermer sükûnetleriyle birer mucize olduklarını varsayarken,
Bilmezler ki; ufuk sandıkları o çizgi, bendeki uçurumun ilk adımıdır.
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta