Onlar o sahte şafağı, o sığ ve sırıtan sabahları kutsayadursunlar;
Benim zifirime kök salmayan her beyaz, avuçlarında patlayan bir cam kırığıdır ancak.
Anladım ki; her ışık aslında bir borçlanmadır gölgeye, her parıltı bir diyettir karanlığa...
Onlar o mermer sükûnetleriyle birer mucize olduklarını varsayarken,
Bilmezler ki; ufuk sandıkları o çizgi, bendeki uçurumun ilk adımıdır.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta