Üç kardeştik biz birde üvey
Üvey olanımızı Leylekler getirmiş öyle söylerdi babaannem
Bi Oğlunuz oldu dediğinde yine mi diye çok tuhaf bı tepki alan ebe müjdesi kursağında göçtü bu dünyadan
Kız çocuklarının diri diri toprağa gömüldüğü anaların evlat diye ağıtlar yakıp dualar astığı agaçlarla dolu bu coğrafyada Çocuğa hemde erkek çocuğuna sevinmemek anlaşılır gibi değildi bizim içinde
O yüzden ki günlerce sokaklarda kalsada merak edilip aranmıycak bi çocuk olucaktı Yetimliği o günlerden başlıyan
Onun hayatını dolduran şeyler onun macerası bizimkine benzemiyordu
Bir kelebeğin ömrü misali
Bu hayatta ki vaktim
Süreli
Kısıtlı
Ölümün nefesi ensemde
Ne bi adım geri
Bu gece de ermedik murada
Kim bilir şimdi
Kimler çıkıyor
Kerevete
Umulanla varılan yer arası
Aşkın bahar yüzlü çocuğuydun sen
İklim kuşları vardı penceremizde
Aşımızı paylaştığımız
Yanık türkü sesleri ile büyüttüler bizi
Tınılarıyla ısındık
Nemli yorganlar altında
Bi şehrin yok oluşu gibiydi içimdeki yoksulluk
Sökülen ağaçlar
Kuruyan çiçekler
Göç eden kuşlar
Tabur tabur insan kitlelerinin terk edişine şahitlik etti bu beden
Önce dişleri döküldü hayatımın
Kar kuşları geldiler
Islak bedenleri elektirik kokuyor
V
Damla damla dökülüyor
Humusa karışıyor kanatları
Son Samuray öldü
Son savaş değil
Emperyal bi güç kuşatip kaleyi
Kazandı bu duelloyu
Adi aşalık
Deniz soğuk ve kederli
Kudretini kaybetmiş dalgalar kıyısında
Mavisi yitik bir gökyüzü şimdi yüzün
Saçların matem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!