Isimsiz Şiiri - Kevarkis Nıssan

Saat sabahın üçü ,
Varoluşlarındayım kentin, uykum kurak
Dizlerimde yarım bırakılmışlığın sızısı
En köylü halimi kuşanmış gidiyorum
Ellerim yüreğimin cebinde
Bir sokak lambası yanıyor gençliğime
Kaldırımlar ıssız vede adsız
Bu şehir tüm yanılsamalarıyla uzanıyor en tanıdığım bahara
Bense yabancılaşıyorum yürüdükçe yollara
Yabancıyım öyle her şeye ,
Sesime , gülüşüne
Yanlış kapılar çaldığım açılmayınca agladıgım gençliğime
Saat sabahın dördü , yorgunum
Her sabahın dördünde olduğu gibi bugünde yalnızım
Kendime kızmışlığım var önce, Sonrası hepten bilmece
Bir çıkarsız şairim ben , kör bir ressam
Fırçasıyla şiirine resmeden
Bir acemi işçiyim ben , yoksulluk sektöründe
Bir isimsiz damga , bir yenisi daha derken
Tükendim gençliğimin en güzel çağında...