Öyle bir an geliyoki sıkışıp kalıyorum acıların arasında
Nefesim kesiliyo hatırladığım sayfalarda Cesaretleniyorum yaraların arasında Sayıklıyorum düştüğüm yangınlarda Mecalim kalmıyo sevdaların arasında Dertlerimin sonu kesilmiyo direnirken yaşama inatla Güçlü olmayı pay ediyorum hatırladığım mısralarımda Ve mutluluk ayna gibi yüzüme parlıyacak ışıldayan gözlerimin yansımasıyla...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta