Beklemediğim anlar yaşıyorum kalbim sökülürken yerinden, Ben maziyi öldürüyorum şaşkınlığın dakkasını sayarken, Ayaklarımın kaçışını görüyorum varlığında hesaplaşırken, Kas katı kesiliyorum gözlerinin sihrine kapılmak varken, Korkuyorum maziyi iterken ağlarına takılı kalmaktan Destanımı okuyorum kaybolan parçalarımda gömülmeye hazırlanırken, Yorgunluğumun yuvasında resmini çiziyorum silmeyi çabalarken, Savaşında çarpışıyorum esen rüzgarınla yığılmaya az kalmışken, Ben geçmişimi yazıyorum aslında kuruyan sayfalarımda unutulmaya yüz tutmuşken...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta