Beklemediğim anlar yaşıyorum kalbim sökülürken yerinden, Ben maziyi öldürüyorum şaşkınlığın dakkasını sayarken, Ayaklarımın kaçışını görüyorum varlığında hesaplaşırken, Kas katı kesiliyorum gözlerinin sihrine kapılmak varken, Korkuyorum maziyi iterken ağlarına takılı kalmaktan Destanımı okuyorum kaybolan parçalarımda gömülmeye hazırlanırken, Yorgunluğumun yuvasında resmini çiziyorum silmeyi çabalarken, Savaşında çarpışıyorum esen rüzgarınla yığılmaya az kalmışken, Ben geçmişimi yazıyorum aslında kuruyan sayfalarımda unutulmaya yüz tutmuşken...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta