Işık Aktaş Şiirleri - Şair Işık Aktaş

Merhaba Kayıp Filozof

Çölde esen rüzgarda sesini duydum,
ama sende değil çölde uyudum.
sesim, sesine hasret.

Ölüm,
nefes almak kadar yakınken yaşamlarımıza,
hayat
kimi harcadı acaba?
ben'i mi?
sevgimden mahrum kalan

Aşk,
dalgalara yazılmış bir şiiri
bir fırtınanın alabora etmesi,
yada;
suya türkü söylemek,
bir daha dinlenmesi imkansız bir ezgi.

Sen,
sonsuzlukta kaybolmak.
sesin,
lal bülbüllerin şarkısı,
kulaklar sağır

şiir gibiydi sevda
birlikte okuduk, sen sildin hepsini.

güller ektim her yana
ben büyüttüm, sen kuruttun

Ellerim,
yetim ellerim,
aşkın dansına hasret,
senin sıcaklığına.

yüreğim,

Eylülün bir ikindisinde
tutsak kaldı düşlerim...
aklımda sevda,
yağmurun birikintisine
düşerken gülüşlerim
Sabırsız Gazeller'ce

Saçlarım,
gece karanlığına isyan.
yalnızlık nirvanasında
benim özgür yüreğim.
ne zaman,
rüzgar geçse saçlarımdan;

bir gün geri dönersen
beni de getir bana
kırılmıştım ya sana
gönlümü al gelirken

haa

bir anahtar,
bir kaç satır yazı,
özlemler, acılar, sancılar...

bizi, bana bırakıp gitmiştin
ve kaybolan yılları...