“su sarnıçta döllenir, insan ışıkta…” – N.Erlaçin
doğudan varılır batıya
doğuda yoğrulur batı
doğuda keşfedilir son
yabanıl bir ustalıkla
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




...sen de yolundan hic sasma....harikasin ...
“su sarnıçta döllenir, insan ışıkta…” – N.Erlaçin
doğudan varılır batıya
doğuda yoğrulur batı
doğuda keşfedilir “son”
yabanıl bir ustalıkla
topraktan yaprağa donanır
en son durakta
.........
aynı düşüncede olduğumu söyleyebilirim...kafanıza sağlık...
m.zindan
Bildiginiz yoldan sasmayin sakin..Harikasiniz....
Işıklarla ol...Yüreğine sağlık Ferit Teksoy
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta