İshak Özlü Şiirleri - Şair İshak Özlü

Çukurova da bir çiçek açar,
Elasından yeşile renkler saçar.
Pamuk tarlasından serap misali,
Portakal bahçelerine doğru kaçar.

Gülün kızılı saçıyın rengi,

Aşk:Durakta otobüs bekleyen bir yolcunun,
kaçırdığı otobüse binmek üzere peşinden 8-10 durak koşması,
ve yetişip binmesini müteakip bir kaç durak sonra,
otobüsün arıza yapması sonucu,inip yeniden kaçan otobüsün peşinden koşmasıdır.
Devam eden bu kısır döngünün sonucunda yorulan yolcu;
peşinden koştuğu aşkın kendisi oldugunu farkeder.

Mustafa Kemal’im selamın salmış,
Türk’ün evlatları selamı almış.
Düşman komutanı şaşirıp kalmış,
Ya Allah deyince aslan Memedim.

Eşini Allaha emanet ettin,

Ney'e can veren neyzenin nefesinden,
Ses olur söz olur kavalın dilinden,
Yunusa bürünür pir sultan olurum,
Gönlüne damlamaya sazın telinden.

Göçmen kuşunun bakışında,

Hu hu komşu,
Aklanacak Kirli Paskalyacılar geldi mi?
Geldi.
Ne getirdi,
Kutuplaşma,
Başka,

Atatürk'e dil uzatmış deyyusun biri,
Sorun bakalım,köprüde asılan mı piri.
Ermeni tohumu kinini kusuyorsa,
Azgın Fırata'a atıp boğmalı hain iti.

Kanıbozuğun yüzünden melanet akıyorsa,

Unut demek kolay,gönülden silmekse zor,
Unutulmak acı,yakar içten içe kor.
Verilmiş sözleri,sil yaşanmış günleri,
Ne istiyorsan yap,ama kalbine bir sor.

Sende o güzel yüz,bende bu yürek varken,

Devlet var,
İki askerine karşı iki devlete saldırıyor,
kendince başı dik.

Devlet var,
Otuzbinleri aşan şehidine borçlu,

Orada bir vatan var,yıllardır benim olan,
Onbeş yıl önceydi,bir gece vakti gelen,
Ermeni çeteleri,değil mi Türk’ü vuran.
Dağlık karabağ yasta,ben Türkoğlu Türk’üm be.

Karabağlı gardaşım,özbe öz vatanına,

Elinde Vaşak yere vuruyor,
Ölmemiş dilsiz,nefes alıyor.
Ağlıyan gözlerle bize bakıyor,
Kürk bekliyor hayvan severim.

Basmış ayağını Tilkinin başına,