İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

birazdan gün ağarır
güneş doğar uykusuzluğuma

ayaklarım taşır
yorgun bedenimi

saat altı çeyrek
çayım zift

gözlerimde ağır bir uyku
ve rüyam
görücüye çıkıyor

geceliği üzerinde bir sabah
doğacak güne

az sonra,

karanlığı uyutacak güneş

uyutmak için koynumda

gamsız girilmez yazıyordu hüznün kapısında
ben de zile basıp kaçtım

son, baharı oynuyordu ve ben
dört mevsime göz dikmiştim o ara

eskiden senin bir ben"in vardı

bir sana ait
bir kalbine tapardı

eskiden bir ben"im vardı

zaman sonra,

neyin var dedin
her şeyim dediğim kendini almışlığından bihaber

hiç dedim

senin hiç açılmamış oyuncakların
benim,
hiç oynanmamış oyunlarım kaldı geçmişte

büyüdük
öcüler yiyesi yalnızlıklarımızla birlikte

dün yüzü görmedi ki mazimiz

birazdan bir yaprak daha düşecek
ömür denen ağaçtan

göçüp gidecek kuşlar
hayat ormanından..