Bunca acı verecektin sen bana,
Keşke göğsünde yatırmayaydın,
Madem kıracaktın bir zaman sonra,
Gözlerini gönlüme batırmayaydın.
Aklımı başımdan yitirmeyeydin.
Anamın göz rengi
mavi sularda,
sevgilinin göz rengi
yeşil adasın.
Şehit Mehmedimin
yattığı toprak.
Yıl 1922
Sesin geldiği yer Anadolu
Yol Kurtuluş yolu
Yer gök ağlıyordu
İnim inim yalvarma sesleri
Kurtuluşu müjdeliyordu
Sevilince ne yaparsan haklısın,
Hem tatlısın hemde çok şımarıksın,
Çözemedim nesin yoksa sırmısın.
Bazen nefes olup neyde saklısın,
Bir öğrenebilsem, nerde saklısın.
Yüreğimi şiir'e gömdüm,
bilememiştin, yüreğimin kıymetini.
şimdide şiir'imin bilmiyorsun.
onuda çöpe atıyorum.
dilerlm
birgün çöplerde sürünürken bulursun.
gömlek cebime düşmüş ilişmiş,
namerdin namlusundan çıkıpta gelmiş,
sonradan öğrendim bir mermi imiş.
ancak bu vucudu dost delebilir,
namerdin mermisi ne edebilir.
Milli devlet demişya,
düşüncesi suç olmuş.
o
şimdi hücrede mahkum.
bense,
onun düşüncelerinde mahkum.
Nargilem bil dumanına hasretim,
herşeye alıştım seni özledim,
şimdi kan damlası benim gözlerim.
nargilem nargilem tut şu elimi
nargilem yabanda bırakma beni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!