İntihar Şiiri - Gizem Çetinkaya

Aynı konuşmalar, küçük adımlar

Geniş gülümsemeler, tatlı kahkahalar

Ilık havada esen tıpkısı rüzgarlar

Güneş battı, bulandı göz küreleri

Acımsı bir sos, karanlığa

Acı acı yaşardı gözler

Sel oldu birkaç adım sonrası

Biri buldu onu, tesadüfen

“Ah Tanrım!” şaşırmış gibi

Bu kız bu hale nasıl geldi?

Yahu bu kız bu hale gelene kadar

Herkes neredeydi?

Mutsuzluktan ölmüş

Bilinmezler, dünyasına göçmüş

Aramızdan ayrıldı o

Gitti sessiz sedasız

Belki yarın

Yine batacak güneş

Ve yine gidecek birileri

Onlar gidince soracak diğerleri

Ne ara gitmeye karar vermişti ki?