İnsanlığın suçu nedir diye sordum geceye; Bir ömür sermayesini savurmak boş heceye.
Gün gelir, avuçlarda kül olur geçen yıllar, Hakikatten kaçan ruh, gölgesinde ağlar.
Ne dünya yükü ağır, ne de kaderin fermanı; Asıl suç, tüketmektir verilmiş bu emaneti.
Bir hayat ki boş geçmiş, iz bırakmamış çağda; İnsanlığın en büyük suçu budur dünyada.
Muhsin yener
Muhsin YenerKayıt Tarihi : 1.06.2026 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!