Sessiz atar kahkahasını,
Sevdiğim insanlar.
Ve siz uyanırken kuşkunuzdan..
Kimselerin de dili çözülmüyor,
Ben kendimi çözüyorum,
Mecburen ayaklar altında,
Dönüp duran o boşluktan.
Ve alıp ayağının altına bir boşluğu
Koşturup duruyor istediği geleceği.
Ezberim şiirlerle,
Bir demir, bir deniz, bir gemi,
Sizi kendinize bırakıyorum.
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 20:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!