"Zorlu bir girişti, hızını alamayan bir araba gibiydim, frenin tutmadığı çok zaman oldu, ama manevralarda bi' şekilde iyiydim.
Aşık oldum, büyük... içinden çıkacağım diye binbir takla attım. herkes aşkı ararken, ben bi bakıp çıktım. istemedim.
Aşk olmadan nasıl oluyormuşu denedim, çok... ağızda bıraktığı tadı sevmedim. ondan da vazgeçtim.
'Sen kendine yetmiyorsun. hiç kimse sana yetmiyor. birini bitirmeden aklın öteki yolculukta.' gibi olan insanları denedim, sevemedim onları, vakur ve ulaşılmaz geldiler bana.."
Şimdi kafam boş,
İçim boş,
Boktan dünyanızı isteyemedim.
Ama olsun isterdim…
Ezgi ÖzsanKayıt Tarihi : 27.04.2026 23:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)