Insanın kaderi Şiiri - Samira Samiranins ...

Bazı insanlar vardır,
bir ömre sürgün edilmiş mucize gibi gelir insana.
Ne tam yaklaşabilirsin onlara
ne de uzak kalabilirsin.

Sen biraz öyleydin işte.

Issızlığın ortasında ansızın duyulan
kadim bir musiki gibi…
İçime değdiğinde
ruhumun unuttuğu odalar aydınlanıyordu.

Fakat tuhaftın da.
Bir yanın şefkatle örülmüş ipekten bir sükûttu,
bir yanınsa insanın içini üşüten
eski bir kış hikayesi

Bazen sana bakarken
dünyadaki bütün yorgunluklarım dinerdi.
Bazen de adını düşünmek bile
göğsümde ağır bir hicran bırakırdı.

Senin varlığın
bir nimetin bedeli gibiydi sanki.
İnsan seni severken aynı anda
hem tamamlanıyor
hem eksiliyordu.

Ne vakit gülüşün düşse aklıma
içimde bahar açmış bir harabe gibi oluyorum.
Çünkü sen,
bir kalpte aynı anda
hem merhem
hem yara olabilmeyi başaran nadir şeylerdendin.

Ve inan,
seni anlatmaya hangi kelimeyi getirsem
bir tarafı eksik kalıyor.

Çünkü bazı insanlar
sevilmez yalnızca…
İnsanın kaderine işlenir.