Insan olmak Şiiri - Yorumlar

İnsan Olmak

İnsan hayatı, büyük bir bahçe gibidir. Herkesin kendi köşesinde ektiği bir fidan vardır. O fidana su verip gölge sağlayacak olan, onun kendi sahibidir. Ama bazı insanlar kendi fidanına bakmayı bırakıp başkasının ağacına yönelir:
“Senin ağacın meyve verdi mi? Dalları düzgün mü? Çiçek açtın mı?” diye sorar.
Halbuki esas sorması gereken şudur:
“Susuz kaldın mı? Rüzgâr seni yordu mu? Sana destek olmamı ister misin?”
Çünkü insan olmak, başkasının ağacını budamak ya da yargılamak değil; onun yanında bir damla su, bir parça gölge olabilmektir.