Ufacık bir gölün dalgası olmaz.
Ummana karış ki insan desinler.
Dostsuz gezen derdin çaresin bulmaz.
Dost ile sarış ki insan desinler.
Gurur kibir yaklaştırma yurduna.
Bencil olup kendin yanma derdine.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bahar gelmeyince bülbüller ötmez.
Güneşi görmeyen, ham kalır yetmez.
Dinleme cahilin boş sözü bitmez.
Arifle konuş ki insan desinler.
ne arifler tanıdık eli kalem,sözü ahkam...
ne cehaletler var diplomaları bir kağıt parçasına dönüştüren ama boş teneke gibi çok ses veren...
sükut altın.bilen değil,olan konuşsun.
velhasıl gürültüden sıkılınca sayfanızda dinleniyorum,düşünüyorum...
tebrikler...
Barış ve dostluk adına kutlarım.Çok güzel.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta