İnsan Şiiri - Dudu Gül Kaymaz

Dünya dedikleri üç günlük sefer,
Kimi olur sultan, kimi olur eser.
Ne mal kalır elde, ne altın, ne taç,
Sonunda toprağa uzanır her baş.

Gülüşe aldanma, her yüz gülemez,
Her "iyiyim" diyen gerçekten gülemez.
En derin yaralar görünmez tende,
Sessizce büyür insanın içinde.

Ne kibir ebedî, ne öfke kalır,
Vakit gelir hepsi rüzgâra karışır.
Ardında bıraktığın güzel bir selam,
Bin yıllık servetten daha sağlam.

Bir gün adımız da silinir taştan,
Geriye ne kalır, sor kendine baştan.
İnsan unutulur, zaman yürür hep,
Ama güzel ahlak... İşte o kalır tek.