Hatıralar hoyrat ve vahşi.
Ansızın, beklenmeden
Bir kuş çığlığı gibi çıkagelen
Bazen hüzne boğan
Ve bazen güldüren yüzümüzü…
Anılar defterinde kuruyan güller,
İçimizde taşıdığımız çocukluğumuzun bayram sabahı sevinçleri,
Bize yol gösteren fener,
Hüzünlü bir tebessüm,
Bazen mutluluk gözyaşları…
Yaşadım ve topladım.
İçimde biriktirdim sevinci, acıyı, yası.
İçimde yaşamak için tekrar sevinci, acıyı, yası…
İçimde biriktirdim.
İçimde…
Çünkü insan:
Sevince insan
Canı acırsa insan
Yaslanıp çökünce insan
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 00:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!