İnsan Şiiri - Can Manifesto

Sarmaşıklı duvarın kaldırımla birleştiği köşeye çöktü insan ve düşündü.

Havadaki bulutların nereye kaybolduğunu düşündü.

Bugün ekmeği yarım alsa, parası yarına yeterli miydi diye düşündü.

Cebinden çıkarıp yağlı ellerini sildiği peçeteyi nereye atacağını düşündü.

Caddeden geçen çift pusetli ailelerin ne kadar mutlu olduğunu düşündü.

İnsan düşündü, düşündü, sıkıldı.

Doğrulup karşıya geçmek için yola atladı.

Beyaz bir araba onu görmedi ve çarptı.

İnsanın düşünceleri söndü.

Kendisi öldü.