İnsan Şiiri - Emsile Sultan Bayrak

Gökte hilal gördüm, parlaklığına yüzümü sürdüm.
 Yıldızı aradım da güneyde, bir yalnızlığın aşkında buldum.
Ağacın yeşilini, toprağın karasına sürdüm.
 Çiçekten bir yaprak koparıp buluta cemre düşürdüm.
Bir Âdemoğlu gördüm; kardelene elini uzatmış,
 Medeti karı delmekte sanmış,
 Yanlışı kardeleni koparmakta yapmış.
Kur'an'ı duvara asmış, çiviyi yokluğa çakmış;
 Mahlası Muhibbî'yi okumuş, Fuzûlî'ye şerhi yetmemiş;
 Evlâda sevgi vermemiş, Leylâ'ya Kays olamamış;
 Mecnun'u Âdemoğlunda gördüm.
Bir dünya gördüm; insanının nankör, derdinin beşerden geldiğini gördüm.
 Kalemin mürekkebinin bittiğini, sevginin haremde kaldığını gördüm.