Gökte hilal gördüm, parlaklığına yüzümü sürdüm.
Yıldızı aradım da güneyde, bir yalnızlığın aşkında buldum.
Ağacın yeşilini, toprağın karasına sürdüm.
Çiçekten bir yaprak koparıp buluta cemre düşürdüm.
Bir Âdemoğlu gördüm; kardelene elini uzatmış,
Medeti karı delmekte sanmış,
Yanlışı kardeleni koparmakta yapmış.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta