Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Hakkıyla anlatabilenlerden olmak dileğiyle...
Ne çok insan bir zaman kovalayıp, zaman zaman kaybediyor o gölgeyi. Ne çok insan onu gölgeden daha katı bir şey olarak kuşanıyor, huzur bulması gerekirken katılıklarına çarpıp çarpıp huzursuz oluyor. Ne çok insan onun gölgesinde huzur buluyor.
Ve ne çok insan kendi atalarından aldığını bir şey katmadan, çıkarmadan aynı saflıkta kendisinden sonraki kuşaklara miras bırakıyor.
Ne çok şair, ne farklı parıltılarıyla, gölgeleriyle, izleriyle anlatıyor onu.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta