İmkansiz Şiiri - Sinan Dede

Gözlerin değdi bir akşam üstü kalbime,
Sanki bütün şehir sustu o anda.
Ne rüzgâr eski rüzgârdı,
Ne ben, kendim kadar yalnız…
Sen gülünce bahar inerdi sokaklara,
Adını duysam dünya yavaşlardı.
Bir insan bir insana nasıl böyle bağlanır,
Ben sende öğrendim.
Şimdi geceler uzun,
Saatler sensiz geçmiyor.
Ama yine de içimde güzel bir şey var;
Bir zamanlar beni gerçekten sevdiğine inanıyorum… ❤️