İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Can çıkmadıkça insan yaşarmış kimileri cennetini
kimileri ise cehennemini

Yoğun bakımda olan bir hastaya yaşıyor derler
yaşamıyor sadece bağlantı kesilmemiş

Çektirirsin güldürmezsin
Sebebini bildirmezsin
Süründürür kaldırmazsın
Canımdan bıktırdın felek

Yıllardır yüklendin bana

Can yakanlar canlarının yanacağı günü beklesinler
yaptım oldu yanıma kalır sanmak sadece aptalların
işidir

Can yakanların benim ile bir bağları bağlantıları yoktur
olsa idi yakmayacaktılar

Ömür boyu zehirini tattırdın
Davan neydi benle bilmedim gitti
Ha bu gün ha yarın bırakır derken
Artırdın zehrini artırdın gitti

Madem hayat buydu neden var ettin

Düşüncelerin kimseye bir yararı olmaz
Yazan can sıkıntısından yazar ve boş bir
Sözmüş gibi kalır o değerlere inanıp <<<
Hayatta uygulayıp yaşama geçirilmedikçe

Doğru yaşamanın faturasını ağır ödersin

Hakikat üzere yaşayan başına geleceklere
Katlanmak zorundadır kimi bu yola bilerek
Girer kimileride bilmeden girmiş olurlar

Boş inançlardan vaz geçin inandım demekle inanmış
Olamazsınız ben insanın hal ve hareketlerine bakarım
İnanıp inanmadığını davranışları bana söyler inanç
Davranışlarda gizlidir bunu ancak Hakikat denizine
Dalanlar o deryadan bilgi sahibi olanlar bilirler

Gerçek nedir diye sorarsanız hayır ile şerri ile
Her şey gerçektir Hakikat bundan ayrıdır doğru
Olan Hakkı temsil eder yanlışta ısrar edenler
Şeytanı temsil ederler bilmekle bilmemekle
İlgilidir yanlışlardan vaz geçenler Hakka dönmüş
Olurlar kendi kibrine gururuna uyanlar şeytan

Eğer ki insanlarla dost kalmak istiyorsan
Her hal ve hareketlerine katlanman gerekir
Katlanmadığın taktirde tek başına kalırsın
O zaman insan düşünmeli tek kalmak mı
Yoksa dost kalabilmek mi gerektiği yerde
Eğer gerçekten davanda haklı isen tek başına

Suçlu olmayı göze alabilirsinde sen onları kayıp
Etmemek için her şeyi zamana bırakırsın belki
Zamanla içlerinde bir ışık doğar diye düşünürsün
Hep dua edersin kimsenin uyanmadığı seni her
Gün kahretse bile buna dayanmalıyım dersin