İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Sizler kendi var ettiğiniz yalancı cennetinizde
yaşarken bense gerçek cehennemimi yaşıyordum

Sizler beni hep bir tuhaf adam olarak gördünüz
öyle işinize gelmekteydi

Bir yangın gördüğünde söndürmek işine gelmiyorsa
orayı terk et yangın sahibine sende bela olma

Kimsenin kimseden haberi olmadığını gördüm
yerle bir oldum

Yerle bir olduğumda ben öldüm dedim nerde öyle
kolaydan kaçıp kurtulmak hele dur çekeceğin var
denildi elden bir şey gelmediği için çekmek zorunda

Senin elinden kurtulmanın bir yolunu bulamadım
Her nere gitsem benimlesin ölsem de kurtulamayacağımı
Biliyorum sen tamam demedikçe bunu görüyorum
Bunu biliyorum tamam demeni bekliyorum sabırsızım
Ve yorgunum bitkinim bunu sen yapıyorsun bunu da
Bilmekteyim beni adam etmeye çalışıyorsun

Gizlenmene gerek yoktur Sultanım
Perdeler ardında var olan sensin

Körler seni görmez kalp gözü kördür
Kalp gözü açılan görür Sultanım

Bir zamanlar elimden geldikçe iyilik yapmaya çalıştım
herkesin işine koştum birlik beraberlik olacak sandım

inancım gereği yaptım insanlar ise beni anlamak yerine
salak sandılar ben onların salak olduğunu adım gibi
bilmekteydim salak demedim onları sadece kırmamak

Bir zamanlar dünyayı kurtarmaya çalıştım çalıştıkça
bir şeylerin düzeleceğini sandım bu çalışmamla yerle
bir oldum şimdi ise kendimi kurtarmaya çalışıyorum
ne ölüp kurtulabiliyorum nede ayağa kalkabiliyorum
her ne yapsan boş O ne dilerse o oluyor insansa açiz
bir kul bunu yerle bir olmayanlar idrak edemezler

Hayat dediğimiz samimi ve dürüst insanlar için baştan
sona can sıkıntısıdır

Hayat sadece hayvanlara yaşama sansı vermektedir
yaşamak dilersen hayvan olman gerekmektedir

Bitecek mi bitecek mi
Bitmek bilmez kara günler
İşkencenin sonu yok mu
Geçmek bilmez kara günler

Aşık İlyas zaman geçmez

Çok ince düşündüm yüküm ağırdı
Bunu kimselere anlatamadım
Zamanla ben her şey düzelir sandım
Düzelir sanırken biten ben oldum

Herkes çıkarına hesabın yapar