İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Sende benim gibi dara düşseydin
Acı ızdıraplar çile çekseydin
Her gün bir köşede boyun bükseydin
Sende doğduğuna pişman olurdun
***

Bittim derim sen kalk dersin
Hemi yorup yığan sensin
Ne yapmak dilersin bilmem
Planların çözemedim

Beni buradan al derim

İnsanların yöresel kültür ve alışkanlıkları put
edindiklerini gördüm

Herkes inanır inanır da kendi var etmiş oldukları
kalıplaştırdıkları putlara inanırlar

Belirli yöresel ve bölgesel kalıpları put edinmiş
sözde Tanrıya inandıklarını iddia eden bölgesel
ve yöresel putlara tapan topluluklar gördüm

Bütün kainatı gezdim dolaştım
Ne bir gören oldu nede bir duyan
Vücut elbisesi görünen put muş
Putları yıkınca seni gördüm ben
***
Bin bir türlü töreleri izledim

Rabbin tokadını yiyenler önce sarsılırlar ayakta
kalabilmek için diretirler ve sonunda yerle bir
olurlar ve işte o zaman Rableri akıllarına gelir
ve sormadan edemezler neden ve niçin ben
ne yaptım da bu hallere düştüm derler demiş

Bütün planlarımı yerle bir etti

Beni ise yedi kat yerin dibine indirdi

Bağırmam çağırmam bir işe yaramadı
Ben yandım ben bittim ben öldüm dedikçe

Rahat bir yaşam ancak sürüye katılmakla mümkündür

Sürüden ayrılanı kurt yer dediler seçkin bir süreye
katılabileceğini söylemediler

Körler senide kör sanırlar sen kör olmadığından eminsen

Rahat bir yaşam mı hayal ediyorsunuz sürüye
uyun sürü nerede otlarsa sizlerde orada otlarsınız
nasıl olsa sürü çoğunluktur sürü haklıdır sorgulamaya girmeyin sadece yaşamanıza bakın sorgulamış
olursanız eğer sizlerin de defteri dürülecektir

Hazreti peygambere gönül vermeyen
Ya deli ya ahmak gafil biridir
Onun ahlakını yol edinmeyen
Gerçekte bir doğru yolda değildir
***