İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanlardan medet umma hayal kırıklığına uğrarsın
yıkılır yerle bir olursun derdine derman yarana mehlem
bulamazsın

Senin yarana mehlem olmayıp da tuz basanlarla bir arada
yaşamak nedir bilemezsin

Seni seviyorum demek kolay zor olan gereğini yapmaktır

Herkes seni sevdiğini söyler zora düştüğünde bir başına
kalırsın

İyi gününde herkes dostundur yerdirir içirirsin herkes

İnsanlardan umudunu kestiğinde ya hayata küseceksin
veya kafayı yiyeceksin ya gerçekten Hakka yöneleceksin
son çare ise intihar olacaktır

Yara almamak için insanlardan uzak durun

Sizleri yaralarlar yaralarınızı anlatmaya çalışırsınız
sizlere gülerler sizlere yeni yaralar açarlar

Yeniden yara almamak için bütün ölüleri terk edin

İnsanlardan yüz çevir sebeplere sarıl kurtuluşu benden
bekle

İnsanlar senin gibi sefil ve çaresizdirler onlara güç
verdiğimde haddini aşarlar

İnsanlar değiştiğimi söylerler doğrudur
neden değiştiğimi sormazlar

İnsanlar dünyaya tapar
Hep mal mülk hesabı yapar
Bir birlerin hakkın kapar
Bu sözde bir inanmaktır
Kimseye bir hayrı yoktur

Başa geçip insanları ezenler
Kendi çıkarına hesap düzenler
Haram yiyip gururlanıp gezenler
İnsanım ben deyip gezer dururlar

Bir zamanlar herkesi kendim gibi sanıyordum herkesin
ayrı bir dünya olduğunu fark ettikten sonra herkesi kendi
haline bıraktım

İnsanları inançlı gördüm fakat sadece sözdeydi öz ise
bom boş bir çölü andırmaktaydı

İnsanların eşyaya değer verdiği bir dünya da Tanrıya
inanç sadece bir oyundur fakat oyun oynayanlara da
O oyun hazırlamaktadır

O sürekli oyun oynar fakat ölüler ne duyar nede görmektedir görmeleri için yerle bir etmesi gerekir
gerektiğinde oda olacaktır hele bekleyin ve görün