İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Yıllardır yolunu gizlice sürdüm
Süren bendim sürdüren sen Sultanım
Herkes hallerime güler geçerdi
Güldüren sen gülen kuldu Sultanım

Hayat denilen bir çile güldürmezse gülemezsin
O her şeyi görür bilir öldürmezse ölemezsin

Çok ahu zar edipte ağlayıp durma
Seni kim ağlattıysa güldürür bir gün
Her zamanda dünya başa dar olmaz
Seni kim ağlattıysa güldürür bir gün
****
Sanma ki her zaman böyle kalacak

Saat sekiz elli seni düşündüm
Düşündükçe seni derde büründüm
Derdin ile sürüm sürüm süründüm
Sürünesin sende gülemeyesin

Aklıma düştükçe ağlarım hemen

Herkes bir şeyler peşinde iken bense onun peşindeydim
onlar bana gülerken bende onlara gülmekteydim gülen
gülene bakalım son gülen kimler olacak birlikte göreceğiz

Bu yalan dünyada görmedim huzur
Ben görmedim gören var mı söylesin
Aha bu gün aha yarın deriken
Ben bulmadım huzur bulan söylesin
Ben görmedim gören var mı söylesin

Seni yaşatan sende ki var olan cana değer verilmeyen
bir dünya da yaşamaktansa ölmeyi tercih ederim

Dünya denen bu cehennem çukurunda sadece mala
mülke değer verildiğini gördüm sana ise hep sen
değerlisin süsü verdiler aptalsan bu numarayı hep

Hayat baştan sona bir tuzaktır mutluluk vaat eder
fakat olmayacak bir iştir

İnsan hep aldanır mutlu olacağını sanır ve bu sebeple
hayata devam eder

Kalem aldım dertlerimi yazarım
Defter küser bana dal isyan eder
Bilmem neden düştüm ben bu hallere
Kalbim sükut eder dil isyan eder
***
Dertler deryasına düştüm yüzerim

Bunca yıldır yaşadım ben zor ile
Güldürmedi felek gülmedim gitti
Hep bana yüklendi vurdu da vurdu
Güldürmedi felek gülmedim gitti

Hep yokuşa sürdü yollarım benim