İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Sıkıyorsun sıkıyorsun
He mide çok he mide çok
Üzüyorsun üzüyorsun
He mide çok he mide çok

Süründürmek hoşa gider

Dünya tuzağına düşenden beri
Göstermedi bir gün sıktı ha sıktı
Bir nefes aldırmaz bilmem derdi ne
Göstermedi bir gün sıktı ha sıktı
***
Küçük yaştan beri hep beni sıktı

Sıktıkça sıkarsın beni boğarsın
Bana dön bana bak beni gör dersin
Tek kudret sahibi benim ben dersin
Sınavın ver kurtul berat al dersin

Uzun yıllar yarden haber almadım
Sağlığı sıhhati nasıldır bilmem
Ne selamım saldım ne alabildim
Beni yüreğinden sildi mi bilmem

Yıllardır aşkıyla yandım tutuştum

Silenler Oldu

En yakınlarımdan yedim darbeyi
Benim morelimi bozanlar oldu
Hepsi kul olmuştu kendi nefsine
Gerçeği yanlışla silenler oldu

Şımarın şımarabildiğiniz kadar dur dediğim anda
iş bitmiş olacaktır

İş bitmiş olduğunda ancak sizler beni hatırlamış
olacaksınızdır
eğer gerçekten hatırlarda gereğini yaparsanız ne ala

Bir benmiydim bu dünyanın kerizi
Kimleri padişah kimleri kuldu
Kulları kullara boyun eğerken
Ben ise Ona eğmişim kullara değil

Kimseye ne akıl verecek kadar akıllı nede akıl alacak kadar deliyim

Faydasız insanlar faydasız yollar insan olsa nolur yol olsa nolur

Faydasız insanları faydasız yolu ben terk edeli çok yıllar oldu

Yedi kat yerin dibine indirdin neye uğradığımı şaşırdım
Sonunda fark ettim ki bunu yapan sendin kimseye
kızamaz oldum bu bir eğitimdi şimdi şükretmekteyim

Dert ehli olmayan bilir mi halden
Şimdi yavaş yavaş susuyorum ben
Konuşmanın bir yararın görmedim
Şimdi yavaş yavaş susuyorum ben
***