İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Hayatta iken dünyada olup bitenlere isyan etmemişseniz
sizler hala uyku modundasınız demektir

Sizler kendinizi kilitlemişsiniz ve kendi güvenli alanınızı
koruyorsunuz demektir

Yıllarca ölülerin içinde ölü taklidi yaptım ölülerin
dirileceğini sandım

Yaşayan ölülerin beni fark etmeyip kendilerinden
sanıp defalarca öldürdüğünde onlardan uzaklaşmak
zorunda kaldım yapacak bir şeyim kalmamıştı

Ölü veya diri kılmak Hak için kolaydır

Zor olan yaşayan ölüleri diriltebilmektir

Yaşayan ölüler gerçekten diri olanları
öldürmektedirler

Ömrüm boyunca gördüğüm tek şey her şeyin değerli
olduğu fakat insana insanlığa doğaya değer verilmediğini
gördüm bu yüzden ölmek isterim ne ölebilirim nede yaşarım işte çıkmaz sokak dedikleri de budur
yaşamak nefes alıp vermek değildir için huzurlu ise
yaşanacak bir ortam varsa bunun adı yaşamaktır

Ömür boyu bir zindanda kalmak yaşamak değildir
sana verilen cezanın ızdırabın ne zaman sona
ereceğini her gün her an beklemektir gününde
belli değildir

Ömürleri yargılamakla geçen insanlar ölü insanlardır
Diri olduklarını sanırlar aslında onlar yaşayan ölülerdir

Dünyayı terk edene öldü derler aslında yaşayan bir
ölünün sana zarar vermesinden kurtulmuşsundur
sen farkında bile değilsindir

Dost bana sabıra da sabretmem gerektiğini söyledi
dayan dedi ben kimim ki O ne dilerse o olacaktır

Bir başıma çırpınıp duruyorum halim sadece Ona
ayan ve beyandır

Attın beni bu zindana
Ne akrabam ne dostum var
Yıllarca zindanda tuttun
Ne tanıdık ne dostum var

Görünüşte herkes dosttu

Tarihi geçmiş kokuşmuş her bir şeyden ilgimi kestim
İlgimi çeken bir yol bulmalıyım

Her bir kokuşmuşluktan benim ilgimi kesenin bir bildiği
vardır tek ona güvenir ona dayanırım

İnsanlar Onu tanımadıkça insan görünümünde birer
mahlukattırlar

İnsanlar Onu tanıdıklarında Ona ettikleri hizmet ölçüsü
dahilinde Ona doğru yükselecekler ve yol kat etmiş
olacaklardır