İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Yıllardır cehennemdeyim ne gören ne bilen ne duyan
nede sezen oldu herkes akıl vermeye çalıştı fakat
samimi olarak beni ne soran nede anlamaya çalışan
biri olmadı herkes kendi derdindeydi anlamdım ki
ben kendimi boşa harcamışım eğer düştüğüm bu

İnsanların inandık dediklerini görürsünüz hep kırarlar
neden ve niçin inandıklarının farkında bile değildiler

Sen bunları gördüğünde şaşırırsın vay be ne kolay
bir yolmuş dersin diyecek sözün dahi kalmamıştır

Herkes beni sever görünüyordu aslında hiç bir sevenim
yoktu

herkes çıkarını sevmekteydi bense bunun farkındaydım ben ise onları insanlığın gereği olarak sevmekteydim
ve elimden geleni yapmaya çalışırdım ta ki insanlar beni
mezara sokana kadar

Herkes bildiğini okur sen okutmak dilesen de okumak
dilemeyenleri okutamazsın

Herkesi kendi haline bırak sen okumaya devam et
öğretmeninse evrendir

Güvenme sakın ha sen bir kimseye
Herkes bildiğini okuyup gider
Bilmediği halde susmak bilmezler
Herkes bildiğini okuyup gider

Yaklaşma namerde başa beladır

Herkes bir şeyler derdinde
Bense senin derdindeyim
Halım harap başım duman
Tek derdime derman sensin

İnsanların Hak için değil de nefsi çıkarları için
kavga ettiklerini gördüm sözde herkes inançlı idi
bense olup bitenlere şaşıp kaldım

Herkes bir şeylere inanır fakat Hakka inanan
hemen hemen yok denecek kadar azdır

Hayatın bir anlamı yoktur sizler bir anlam yüklemedikçe

Hayata isteyerek gelmedik geldi isek bir anlam yüklemek
zorundayız herkes bir anlam yükleyecektir ve yüklediği
anlama uymayanları da düşman görecektir

İnsanlar doğduklarında cehenneme düştüklerini
bilmiş olsa idiler hemen ölmek dilerdiler

Fakat insanlara dünya cennet görünür bir
şeylere ulaşmakla mutlu olacaklarını fısıldar

Herkes derdini anlatmaya başladığında sen susarsın

canını sıkılır daralırsın diyecek söz dahi bulamazsın
o ortamı terk etmek zorunda kalırsın