Seninle göz göze geldiğimiz an
Ben seni kalbimde yâr diye sevdim
Dermansız dert oldu içimde sevdan
Yaramı elinle sar diye sevdim.
Tutuşup yanarken sevda narında
Were roniya cavê min kêr a tûj hilde
Xezewa min hurîk hurîk hurke.
Lê zulmkarê ne yarê
Kes tunne şûna te tıjjî bike.
Ez hesret a te dîn bume
Anlamadan dinlemeden küsmüşsün
Birazcık empati kimseyi yormaz
Kırmışsın kalemi hüküm vermişsin
Senin bu yaptığın yargısız infaz.
Önyargı insana en büyük tuzak
Güz yangınından arta kalmış
yarısı yanık sevdamın
Gel gitler yaşıyorum dünyalar arasında
Saati yok zamanı yok
kendi içimde kayboluyorum
Pusulam yok durağım yok
Seni sevince anladım ki
Sevdanın gömleği darmış
İkimizi sığdıramadım içine
O yüzden aşkın cenderesindeyim
Parça parça ezilirken bedenim
Diyetini ödüyorum sevmenin
Yangın var içimde diyorsun ki yan
Alev bacayı sardı sen kendine yan
Beni yakan sevdandır gerisi yalan
Ateş yakmaz beni her yanım püryan.
Yıllardır görmedim tatlı bir bahar
Loş ışıklı sokak lambalarıyla
konuşuyorum bu akşam istemsiz
karanlık küflü sokak arasında
hafakanlar geçiyor yanımdan
heybetli cüsseleriyle,
arkamdan uluyor iblisler.
Aramadım diye gönül koymuşsun
Yıllarca sevdanla yandığıma say.
Olmadık umutla hayal kurmuşsun
Her sözüne inanıp kandığıma say.
Küsmüşsün hasbihal etmedim diye
En gaddar öğretmendir hayat
Gözünün yaşına bakmadan öğretir her şeyi
kamçılayarak kırarak.
İyiliği de kötülüğü de sevinci de tasayı da aynı dozda öğretir
üzerek ağlatarak.
Sevgili Magnolya
Bugün yokluğunun en zor günü
Topladım bize dair iyi kötü ne varsa
Heybemdeki her şey sana ait inan ki
Ve ben,
Bir akşamın gölgesine sığdırmışım uzak umutlarımı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!