YAŞARIM BELKİ 💘
Tabipler el çekti yaram çok derin
Yüzünü görürsem ağlarım belki
Gelsen şifa verir güzel gözlerin
Kendimi hayata bağlarım belki.
Artık nazın çekilmiyor
Sanma ki yalvaracağım
Gideceksen beni az yor
Yasını mı tutacağım.
Güldürmedin gündüz gece
Ey can
Çok onulmaz yaralar açtı içimde zamansız gidişin
Senden sonra göz göz oldu kabuk tutmadı yaralarım .
Ve
tekmili birden depreşti
Bir bir canlandı gözümün önünden gitmedi miyadı geçmiş hatıralar.
YARALI KUŞ
Ey can 💘
İstemeden gidiyorum senden
sessizce boynu bükük
Göz yaşlarımı içine akıtarak.
Küçük bir kuş bırakıyorum ellerine
Kucak açtım kimsesize han oldum
Küsüp de gidene yaranamadım
Gönül verdim bir kalpsize can oldum
Her yüze gülene yaranamadım.
Ağzımla kuş tuttum sayılmaz kuşa
Dokuz kat kainatın binası Sır’dan
Tufanlar koparmış bitirmiş Nuh’tan
Dokuz melek inmiş o ulu kattan
Melek Tavus’u Nur dan yaratmış.
Ol demiş her şeyi var etmiş yoktan
Sel gibi akınca yıllar ömürden
Önünde bent olup dur diyemedim
Bir bir kapanırken yollar önümden
Gönlüme hayaller kur diyemedim.
Sen gibi kalpsize düşünce yolum
Seninle göz göze geldiğimiz an
Ben seni kalbimde yâr diye sevdim
Dermansız dert oldu içimde sevdan
Yaramı elinle sar diye sevdim.
Tutuşup yanarken sevda narında
Were roniya cavê min kêr a tûj hilde
Xezewa min hurîk hurîk hurke.
Lê zulmkarê ne yarê
Kes tunne şûna te tıjjî bike.
Ez hesret a te dîn bume
Anlamadan dinlemeden küsmüşsün
Birazcık empati kimseyi yormaz
Kırmışsın kalemi hüküm vermişsin
Senin bu yaptığın yargısız infaz.
Önyargı insana en büyük tuzak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!