Kucak açtım kimsesize han oldum
Küsüp de gidene yaranamadım
Gönül verdim bir kalpsize can oldum
Her yüze gülene yaranamadım.
Ağzımla kuş tuttum sayılmaz kuşa
Dokuz kat kainatın binası Sır’dan
Tufanlar koparmış bitirmiş Nuh’tan
Dokuz melek inmiş o ulu kattan
Melek Tavus’u Nur dan yaratmış.
Ol demiş her şeyi var etmiş yoktan
Sel gibi akınca yıllar ömürden
Önünde bent olup dur diyemedim
Bir bir kapanırken yollar önümden
Gönlüme hayaller kur diyemedim.
Sen gibi kalpsize düşünce yolum
Seninle göz göze geldiğimiz an
Ben seni kalbimde yâr diye sevdim
Dermansız dert oldu içimde sevdan
Yaramı elinle sar diye sevdim.
Tutuşup yanarken sevda narında
Were roniya cavê min kêr a tûj hilde
Xezewa min hurîk hurîk hurke.
Lê zulmkarê ne yarê
Kes tunne şûna te tıjjî bike.
Ez hesret a te dîn bume
Yaşandı bitti artık
Yıpratıp örsele de
Acı cenderelerden geçirse de
Kıyamadığın sana kıysa da
Yasandı bitti
Ve ben
YAŞARIM BELKİ 💘
Tabipler el çekti yaram çok derin
Yüzünü görürsem ağlarım belki
Gelsen şifa verir güzel gözlerin
Kendimi hayata bağlarım belki.
Artık nazın çekilmiyor
Sanma ki yalvaracağım
Gideceksen beni az yor
Yasını mı tutacağım.
Güldürmedin gündüz gece
Güz yangınından arta kalmış
yarısı yanık sevdamın
Gel gitler yaşıyorum dünyalar arasında
Saati yok zamanı yok
kendi içimde kayboluyorum
Pusulam yok durağım yok
Seni sevince anladım ki
Sevdanın gömleği darmış
İkimizi sığdıramadım içine
O yüzden aşkın cenderesindeyim
Parça parça ezilirken bedenim
Diyetini ödüyorum sevmenin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!