Kışım bahar olurdu sevincim baki
Ruhumdaki fırtına diner gülseydin.
Üzerime kokun sinerdi belki
Ansızın yanıma çıkıp gelseydin.
Kaç mendil çürüttün çeşm-i abımdan
Bir duvar resmi gibiydi aşkımız.
Her an hatırlamak için
önünden ayrılamadığım.
Duvara çarpıp yankılanıyor
sanki o davetkâr buğulu sesin.
Zihnimde canlanıyor güzel hayalin.
Kapandın içine kozanı ördün
Kalbinin bir yolu var mıdır bilmem
Ben hep seni sevdim görmedin kördün
Gönlün kimselere yar mıdır bilmem.
Bugün yarın dedin düşürdün ağa
BİLEN YOK 💘
İçten içe yakıyor ya yüreği
Bu duygunun tadı nedir bilen yok
Güçlü zayıf büküyor her bileği
Bu vurgunun adı nedir bilen yok.
Aktı gözüm yaşı pınara döndü
Kâr saydım sevdayı zarara döndü
Hayatla oyunum pazara döndü
Aşkta kaybetmeyi ben mi istedim.
Yaşam benim için sonuçsuz kumar
Kırıcı sözlerinle külledin harı
Söndürdün ateşi köz mü bıraktın.
Her cümlede hece hece tükettin
İki laf edecek söz mü bıraktın.
An be an yok ettin onca seneyi
Ey can 💘
Seninle göz göze gelince
Mavi diye bir renk olduğunu öğrendim
Bildiğim bütün renkleri unuttum
Sadece mavi kaldı aklımda
O da varlığınla eşdeğer
Ey can
Bir zamanlar uçsuz bucaksız mavi göklere sevdalanmışken
serçe kanadında özgürlüğü aramak gibiydi bizim aşkımız
Belki deryada bir damlaydık ama
aşka dair hayallerimiz dünyaya sığmazdı
Gelinen noktada
Ey can 💘
Hep bir bahanen oldu
Sevmemek için.
Ondandı uzak kaçışların
Bin dereden su getirmelerinden belliydi
Aşka dair;
Yangın yeri oldu zavallı kalbim
İçten içe yanıyorum derine
Bayram etsin söyleyin o zalime
Ölüyorum çare yokmuş derdime
Her mektup ağladım yaşım sel oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!