Kasım ayrılık ayıymış
Gitme kalbin bende kalsın
Öylesine sev ki beni
Kasımda gidenler utansın
Devrimî (ilker murat çinitaş)
Bir gün eğer yolun Kars’a düşerse
Lavaştan dürüm yap çeçille balı
Öğlene kaz eti ye canın çekerse
Eski kaşar getir Kars’a gidersen.
Bitpazarını dolaş sebze halinde
Kahramanı annelerin ve çocukların olduğu
Kanlı bir öyküdür yaşadıklarımız
Her bölümde ayrı bir dram
Trajedi göz yaşı ölüm.
Her gözümü yumdukça uykularımı kâbusa çeviren yakılmış yıkılmış Filistinli
çocuk ve annelerin yaşadığı zulüm.
Dört duvar arasında tutsak
Duygularım dilsiz isyanlarım sağır
Ne azgın bir zaman dilimi tanrım
kör testereyle doğranmış lime lime hayallerim.
Nereye dokunsam çürük
elimde kalıyor özlemlerim.
Tanımazmış gibi bakma uzaktan
Ben senin gönlünün aşığıyım yâr
Gel de kurtar beni zorlu azaptan
Yokluğunda hayat bana ahuzar.
Gidince zamanım saatim durdu
Dünya misafirhane insan da yolcu,
Sonsuz mola verip kalan övünsün.
Zamanı gelince tası tarağı,
Toplayıp gitmeyen kalan övünsün.
Genç imiş yaşlıymış ecel ayırmaz,
Ne kadar isterdim aşk bize gülsün
Tebessüm etmedi kaldı öylece.
Olursa mutluluk bir ömür sürsün
İçime dert keder saldı öylece.
Çok tatlı sözlerle çeldi aklımı
Dünya dedikleri bu garip handa
Çalıştım didindim gücüm kalmadı
Sahte ışıltısı şavk oldu canda
Nazına usandım gözüm kalmadı.
Hırsına yenilmiş susamış kana
Ateş oldun içimi yaktın yâr cürmün kadar
Her bakışta yüreğim tutuştu azar azar
Senden kopmam imkânsız yokluğun ömre zarar
Hiç bir alev kalbimi yakmadı senin kadar.
Kalbinde tutukluyum cezam ise müebbet
Ey can
Bu gün yüreğimin en kuytu yerinde
esir tuttuğum duygularımı
Azad ettim harfi harfine
Hece hece cümle cümle duygu imbiğinden geçirerek
Gözüme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!