Yâd ettim bu gün adını
Düşündüm kılı kırk yardım.
Yalnızlığın kekremsi tadını
Kana kana farkına vardım.
Labirent oldu sokaklar
Bu küçücük kalbime
Akan sen değil misin?
Yüreğimdeki yangına kibriti,
Çakan sen değil misin?
Sen değil misin bu çektiklerimin
Sen yoksun yine yatağım soğuk
Vakitsiz üşütüyor eylül rüzgârı
Mevsimsiz koptu dalından yapraklar
Sensizlik yaktı kuruttu sabahları.
Yokluğunda mevsim hazan
Çiçek açmaz oldu ağaçlar
Bu gönlümün tek güneşi,
ölesiye sevdiğim…
Özlemin bitsin artık,
Bak işte,sana geldim.
Güneş aşmak üzere,
Sağa vurdun sola vurdun kendini,
Yıkıldı sevdanın ucu kenarı.
Sonunda kaybettin gönül bendini,
Sürdün duyguları yokuş yukarı.
Deli gibi seven kalpleri kırdın,
Hayatta tutunacakları bir dalları yoktu,
destektiler birbirlerine,kol kanat gerdiler.
kenetlendiler hayat mücadelesine,canhıraş
kimsecikleri yokyu
üç kız bir ana.
Ah hayat kalleş yaşam,
Artık,bizi birbirimize bağlayan
Sevgi zinciri kopmuştu.
Fırtınadan arta kalan
Tufan yeriydi kalbimiz.
Yaşanmış acı tatlı onca yılı
Ufaktın tefektin ama hamarat
Satardın her şeyini haraç ve mezat.
Adınla vücudun birazcık tezat
Mahallenin maskotu Sudenaz abla.
Gözleri götürmüyor kalpleri fesat
Bir ilkbahar yağmuruyla
Akıp gittin bir su gibi.
Buharlaştın bulut oldun,
Yağıp gittin bir su gibi.
Damla idin deniz oldun,
Birkaç beden kalın gelmişti barış,
Yontuldu uygun yerleri.
Budandı sağından solundan,
Ham iken koparıldı meyveleri.
Çullandık elbirliğiyle üstüne,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!