İçimdeki sensizlik ateşisin
inceden ve gizlice beni yakan
Canımsın cananımsın
her saniye her anımsın
Sevgilim bir tanemsin,
Müptelamsın alışkın olduğum
Birkaç beden kalın gelmişti barış,
Yontuldu uygun yerleri.
Budandı sağından solundan,
Ham iken koparıldı meyveleri.
Çullandık elbirliğiyle üstüne,
Bu işte ne zorlu engeller aştım
Beni bir acemi çaylak sanmayın.
Ham idim yoğruldum zamanla piştim
İşi gücü olmayan aylak sanmayın.
Ne güzeller gördüm sevdim kokladım
Bu gönlümün tek güneşi,
ölesiye sevdiğim…
Özlemin bitsin artık,
Bak işte,sana geldim.
Güneş aşmak üzere,
Sağa vurdun sola vurdun kendini,
Yıkıldı sevdanın ucu kenarı.
Sonunda kaybettin gönül bendini,
Sürdün duyguları yokuş yukarı.
Deli gibi seven kalpleri kırdın,
Sensiz geçen zamanın
insafsızlığından yakınsam,
kulağını çeker misin zamanın.
şirretliğini,muzipliğini anlatsam,
kaşlarını çatar mısın,
zaman denen şımarık asi çocuğa
Yâd ettim bu gün adını
Düşündüm kılı kırk yardım.
Yalnızlığın kekremsi tadını
Kana kana farkına vardım.
Labirent oldu sokaklar
Bu küçücük kalbime
Akan sen değil misin?
Yüreğimdeki yangına kibriti,
Çakan sen değil misin?
Sen değil misin bu çektiklerimin
Sen yoksun yine yatağım soğuk
Vakitsiz üşütüyor eylül rüzgârı
Mevsimsiz koptu dalından yapraklar
Sensizlik yaktı kuruttu sabahları.
Yokluğunda mevsim hazan
Çiçek açmaz oldu ağaçlar
Artık,bizi birbirimize bağlayan
Sevgi zinciri kopmuştu.
Fırtınadan arta kalan
Tufan yeriydi kalbimiz.
Yaşanmış acı tatlı onca yılı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!