Şirinliğin aydınlatır dünyamı artık,
Yüzünden ışık saçar rüyalarıma.
Yıldızlar hep seni hatırlatır bana,
Sevgin büyür yüreğimde...
Ağlamaya bile fırsatım olmazdı,
Bir gülüşün dünyaya bedel.
Seni benden başkası bilmez ki,
Oysa dünya sana garip garip bakardı...
Tek bir bakışın yeterdi
Her şeyi anlatmaya.
Dünyaya sataşırdım,
Seni hep anlatıp saklamaya...
Kıskanırdım seni,
Ve korkardım bir gün kaybetmeye...
Çünkü seni kaybetmek,
Benim ilk ve son acım olurdu...
İnan.
Tahir ÇaçaKayıt Tarihi : 19.01.2010 03:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazı insanlar hayatımıza öyle bir dokunur ki bir gülüşü dünyaya, bir bakışı binlerce kelimeye bedel olur. “İlk ve Son Acım”, sevmenin güzelliği kadar, sevdiğini kaybetme korkusunu da anlatan bir şiirdir. Bir insanı herkesten farklı görmek, onu dünyadan saklamak istercesine sevmek ve bir gün yokluğuyla karşılaşmaktan korkmak... Bazen aşkın en büyük acısı ayrılık değil, daha ayrılık yaşanmadan onun ihtimalini yüreğinde taşımaktır. Bu şiir de tam olarak o korkudan doğdu: Seni kaybetmek, benim ilk ve son acım olurdu... İnan.
saklamaya...
kıskanırdım ve korkardım,bir gün seni
kaybetmeye...
seni kaybetmek, benim ilk ve son
acım olurdu inan...
Çok doğru sevgili kardeşim aşk bu işte. yüreğinize sağlık
haci timurtaş 2
TÜM YORUMLAR (3)