Yıpranmış aşkın şarabını içmekteyim,
Aşkından olmuş, gazabından ölmekteyim...
Aşk şarabım bitmesin şu anda;
Ben, aşk şarabıyla yaşamaktayım.
Şişeleri devirmiş, bir kenara çekilmiş,
Bir aşk sarhoşuyum yine ben...
Şişeler biter,
Bense kırar, deviririm yine.
Aşkın acıları bitirmekte beni...
Aşkın yalnızlığına bırakılmış,
Terk edilmiş bir aşk kurbanıyım artık.
Saatlerce yolunu beklemekteyim,
Belki çıkar gelirsin diye...
Ve ben yine,
Aşk şarabınla sarhoş,
Yıkılıp gitmekteyim...
Kayıt Tarihi : 19.05.2010 21:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, sevdiğini kaybetmenin ardından geriye kalan özlem, yalnızlık ve bekleyiş duygularından doğdu. Bazen insan bir aşkın bittiğini kabul etse de kalbi beklemekten vazgeçmez. Bir kapının açılmasını, bir sesin duyulmasını, belki de hiç gelmeyecek olanın yeniden çıkıp gelmesini bekler. “Aşk Sarhoşu”nda şarap, gerçek bir içkiden çok aşkın insanı sarhoş eden hâlinin bir simgesidir. Şişeler tükenirken hatıralar tükenmez; insan unutmak isterken kendisini yeniden aynı aşkın içinde bulur. Bu şiir, bitmiş bir aşkın ardından hâlâ bekleyen bir kalbin hikâyesidir.
TÜM YORUMLAR (1)