Bu sabah sensiz ilk sabahım olacak.
Buna inanmak oldukça güç olacak.
Beklediğim biri, beslediğim bir ümit vardı;
Bundan sonra onlar da olmayacak.
Son görüşmemiz öyle mi? Sonra ne olacak?
Ümitle beslediğim güller de dalında solacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta