İlk Nefesim…! Şiiri - Hikmet Güner

İlk nefesim oldun bu yorgun gönlüme,
adın düştü ya, bahar indi ömrüme.
Bir dokunuşun yeter çökmüş yüzüme,
senle başladı kalbimin her cümlesi bende.

Bir ışık gibi girdin karanlık geceme,
bir umut gibi doğdun sessiz düşlerime.
İlk nefesimdin, ilk sıcaklık tenimde,
senle tamamlandı eksik yanlarım içimde.

Bir gülüşünle açıldı kapalı kapılar,
bir bakışınla sustu içimdeki yaralar.
İlk nefesimdin, kalbime yazılan kararlar,
sen gelince biter bütün ağır zamanlar.

Bir adım attım sana doğru sessizce,
kalbim titredi adın değince içime.
İlk nefesimdin, ilk hevesim gizlice,
senle başladı bu ömrün en güzel yerine.

Bir nefes daha aldım adını anınca,
bir sıcaklık çöktü ya içimin yanına.
İlk nefesimdin, son nefesim olunca,
tamamlanır bu kalbin bütün yarına.

HİKMET GÜNER 20/06/2021