İlk gün "dostuma" Şiiri - Umut Emiroğlu

Sana dilimin varmadığınca seviyorum demek geçiyor içimden; ve varmadığınca sarılmak.
Öyle sarılmak ki dostum; kollarım bile söylemiyor,
Öyle bir sensizlik ki, kimselerle paylaşılmıyor.
Seni her gün saracakları bir yer bilselerdi kollarım; her gün sararlardı.
Bana sessizce gelişlerin gibi gelip, sararlardı sana
Eskiden olduğu gibi sabahlara.

Büyük bir adada küçük bir kilisenin önünden geçtim.
Zihnimden bir bankta oturup hamburger yedik.
Kim demiş bostanlarda kumsallar olmaz diye?
Akşama kumsallarda yüzüp caddelerde içkiler içtik.

Zihnim şimdi nasıl unutur o ilk günü?
Nasıl da hiç yaşanmamış gibi?
Hiç konuşmamış dudaklarım,
Sanki seninle hiç dertleşmemişler gibi.