İlk Dördün Şiiri - Furkan Tut

Yoksa kötü, ‘iyiye yakın yerde’,
Kapatsın güneşi, karanlık perde.
Sanki ayın ilk dördün evresinde.
Arafta, kimse yoktu çevresinde.

Bir istisnayım ben diye ilk dördün,
Bağıra çağıra anlattı sana!
Üstelik sağır da değildin, kördün!
İyi kötü sığamaz aynı ana.

İkiye yarıldın, ilk dördün gibi.
Bir gözün yaştı, diğeriyse kandı.
Ölümü gök yüzünde gördün gibi.
Bu, yaşamı anladığın ilk andı.