İlk bakışın altında Şiiri - Gece Gözlü

​O ilk bakışın var ya... hani beni bitiren;
Aklım dolandı, kan çekildi damarlarımdan.
Sevdam; karanlık bir kuyu gibi indi içime,
Sesimi bıraktım derinliğine, yankım bile dönmedi geri.
​Bir bakışınla çoğaldığımı sanmıştım oysa,
Meğer o an başlamışım eksilmeye.
Gözlerinin değdiği her yer kanadı,
Toparlayamadım dağılan yanlarımı; savruldum.
Adını andıkça sızlayan bir yara oldum şimdi,
Ne kabuk tutan, ne kapanmayı bilen...
​Sen geçip gittin belki hayatımdan,
Ama ben hâlâ o ilk bakışın altında
Ezilen bir cümleyim;
Noktası konmamış, yarım bırakılmış...
​Her gece seni tamamlamaya kalkışıyor ruhum,
Her sabah daha eksik uyanıyorum.
İçimde büyüyen o devasa sessizlik,
Yalnızca senin adınla çatlıyor.
Unutmak dediğim her yol,
Dönüp dolaşıp yine sana çıkıyor.
​Bir bakışınla yandım,
Küllerimi bile ellerinle savurdun.
Şimdi kim dokunsa içime,
Parmak uçlarında senin izin kalıyor.
​Ben senden sonra,
Kendime bile geç kaldım.
Saatler işlemedi içimde;
Zaman, senin gittiğin o meçhul yerde durdu.
Aynalara baktım; yüzüm aynı,
Ama içimdeki o şehir, yerle bir...
​Adını susturmak istedim, dilim sustu da kalbim direnmedi.
Unutmak bir ihtimaldi belki,
Ama sevmek, çoktan kaderim olmuştu.
Gözlerinin bıraktığı o derin iz,
Silinmiyor hiçbir gecenin karanlığında.
​Ben senden vazgeçemedim...
Çünkü ben en çok seni severken,
"Kendim" olabilmiştim.