İlk aşkımdın sen ilk kalp sızım,
Bazen bir başlangıç bazense bir bitiştin benim için
Acılarımın bitişi oldun önce,
Daha sonra bitirdiğin acıları başlatmak yine senin görevindi
Bir an sonsuz olan aşkın daha sona benim sonum olmuştu
Bazen de umut oluyordun kalbimde, geleceğe dair
Geleceğim oluyordun bazen aydınlıkken kararttığın geleceğim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta